Triatlon van Beesd

Verslag: Wim Breugelmans

Beautiful Beesd

Na een skon Nuenen was een beautiful Beesd aan de beurt en dat werd door Els al snel omgedoopt tot de Bjoetiehh in de Beesd. Maar wie was die Bjoetiehh?

Triatlon Beesd , een triatlon met geschiedenis die dit jaar al voor de 33ste keer georganiseerd werd. Ooit voor het eerst georganiseerd door een mislukte familiedorpsvoetbalclub waarvan de leden ergens iets in de krant hadden gelezen over een triatlon. Bij de eerste onofficiële versie stonden er 15 deelnemers aan de start en van die 15 waren er 9 van de familie van de Water. Niks gek dat uiteindelijk het hele podium uit van de Waters bestond. De toenmalige winnaar Josinus deed ook dit jaar weer mee!!.

Ook de Punderman deelnemers hadden zo hun geschiedenis achter de rug , Henri K was met zijn slechts 54 jaar de jongste van de club. Maar ondanks de leeftijd werd het geen reisje langs de Rijn, Rijn, Rijn maar naar de Linge. Het ophaalschema werd voortvarend uitgevoerd. Hoezo uitgebluste oudjes , iedereen stond trappelend te wachten tot het busje van Henri eindelijk kwam. En ja hoor het lukte weer om veel te vroeg te vertrekken..

Gelijk vanaf het vertrek hadden we Radio Lierop op staan. Henri deed nog wel een voorzichtige poging om een andere zender iets harder te zetten maar Radio Lierop paste dan gelijk ook haar volume aan, dus lieten we het maar zo.

In Beesd aangekomen vonden we al snel een parkeerplaatsje, verliep het inschrijven ook gladjes en waren we ruim een uur te vroeg bij het zwem/fiets parc ferme. Maar de omgeving is prachtig en het was dus helemaal geen straf om aan de kant van de Linge te wachten op de start.

Om 14:10 gingen en Henri en de Wimmen van start voor de kwart om 20 minuten later gevolgd te worden door Els die een achtste lang zat vond (en achteraf had ze helemaal gelijk) . Iedereen vond het weer fijn zwemmen in de Linge en begon vol goede moed aan het fietsonderdeel dat bestond uit een aanloop, 3 rondjes in de polder en een uitloop. Tijdens de aanloop kwamen we net voordat we door de poorten de heerlijkheid Mariënwaerdt verlieten, door een boomgraad met notenbomen.

Mijn gedachten gingen naar bijna 50 jaar terug, toen ik als kind met mijn vader hier noten stond te knuppelen en het deed mij denken aan het nooit opgeloste mysterie. Het was eind jaren 60 of begin jaren zeventig toen mijn vader en ik twee hele mooie noten zagen hangen, we pakten beiden een stok en gooiden die richting noten. We keken daarna in de boom en zagen geen noten meer hangen en keken op de grond en zagen ook geen noten liggen. Het mysterie is nooit opgelost maar als iemand van jullie de oplossing weet verdient een leuke beloning .

Hoewel we rondjes fietsten had niemand achteraf het idee dat het rondjes waren, want nooit had je het gevoel dat je echt wint mee of echt wind tegen had. Terwijl ik met mijn gedachten nog steeds bij het notenmysterie zat, kwam Wim mij op z’n nieuwe wielen voorbij zetten. Z’n oude (hele dure) wielen waren gesneuveld door een valpartij in Nuenen doordat hij met snelheden van een jonge god, maar de reactiesnelheid van een man op leeftijd, rondfietste. Maar Wim heeft, zo bleek , helemaal geen dure wielen nodig om hoge snelheden te ontwikkelen. Helaas Henri en Els tijdens het fietsen niet gezien maar achteraf begrepen dat ze lekker gefietst hadden.

Na het fietsen kwam het heen-en-weer loopparcours wat leuk is omdat je elkaar dan altijd wel een keer tegenkomt. Allereerst kom ik Els tegen die relaxed op weg is naar haar finish en er zit zo te zien nauwelijks sleet op. Het duurt het even, maar dan kom ik een eindje voor het keerpunt bij 2,5 km, Wim tegen. Ik schatte de achterstand op 300-400 meter, ik liep nog redelijk lekker en de wens werd de vader van de gedachte: “misschien kan ik ‘m nog inhalen”. Ben ik net het keerpunt van 2,5km voorbij zie ik daar Henri al aankomen, ik denk “hè hoe kan dat nou”. Heeft die Henri zoveel progressie gemaakt bij het fietsen of heeft tie een Martijntje gemaakt. Het eerste was het geval.

Bij het 5km keerpunt zie eerst Wim en vervolgens Henri , ziet er toch niet meer zo fris uit. Els staat inmiddels opgedroogd aan de kant en roept nog “kom op Wim je kunt ze nog inhalen”. Maar de vader van de gedachte is inmiddels ver te zoeken, het is ons moeder die roept, “stop toch jongen”. Na al mijn teamgenoten kom ik na 6km eindelijk ook mezelf tegen en gelijk daarna de man met de hamer (mooi nummer trouwens Hammer van Claw Boys Claw). Tijdens het fietsen was er al een klein mannetje dat al zei “je krijgt honger jongen” maar ik dacht “rot op mannetje met mijn extra energietankjes komt het goed”.

Nu na 6km leken ook die tanks leeg en ik was dan ook erg benieuwd hoe ik er na de finish uit zou zien. Dat gaf me nog een beetje moed maar de laatste 4km werden toch een ware martelgang, op zich had ik de benen nog wel maar telkens na 100m kwam die man weer.

Na bijna 2 uur en 3 kwartier (ouwerwetse tijden) kwam dan toch de finish in zicht, die ik even later moe maar niet voldaan passeerde. Andere Wim en Henri stonden over het hek gebogen nog na te hijgen, die hadden het ook niet makkelijk gehad en Els die was weer helemaal hersteld. Bedoelde Els met bjoetiehh toch zichzelf?. Als ik Wim en Henri zo zag, en hoe ik me zelf voelde moest dat wel zo zijn.

Na een moeizaam omkleden, zoeken van de plastic tas met zwemspullen en terugvinden van onze fiets hadden we wel een frietje verdient. Gelukkig was dat niet al te ver. Na een klein Chinees frietje was het tijd om weer richting de Peel te vertrekken.

We zaten goed en wel in de auto en gelijk hadden we weer de juiste golflengte voor Radio Lierop te pakken. Het was weer heel gezellig.

RADIO LIEROP – DE ZENDER DIE JE NIET UIT KUNT ZETTEN

Els 1:36:43
Wim 2:33:58
Henri 2:34:50
Wim 2:43:04

 

Triatlon Nuenen 1 juli 2018

Verslag Wim Driessen

Onder uitzonderlijk zomerse omstandigheden stond vandaag de wedstrijd in Nuenen op het programma met daarin plek voor 11 Punderman-atleten. Jawel, we waren weer goed vertegenwoordigd. In de competitie moest Martien van Hoof helaas verstek laten gaan bij team 1 waardoor daar met 3 personen alles uit de kast gehaald moest worden. Bart, Hans en Eddy stonden voor deze opgave terwijl team 2 met de beide Wimmen, Harold en Rob wel voltallig aan de start kon beginnen. René en Michiel namen deel aan de kwart en Hetty en Wilfred gingen voor de achtste afstand. Raar genoeg werd een watertemperatuur van 17 graden aangegeven waardoor iedereen met wetsuit mocht starten. Om half 10 startte de divisie Zuid en dus werd met 7 mannen tegelijk de strijd aangebonden. Bart kwam al bij de eerste 10 uit het water en moest direct met pijn verder aan het fietsonderdeel omdat hij op zaterdag toch nog teveel hooi op zijn vork had genomen bij werkzaamheden op de zaak. Is al zo vaak gezegd om dat niet daags voor de wedstrijd te doen vanwege de mogelijke fysieke ongemakken de dag later, maar ja, eigenwijs is ook wijs. Hij had tijdens het fietsen erg veel last van zijn onderrug en moest lijdzaam toezien hoe de meeste van zijn collega’s hem inhaalden. Dat bracht bij mij dan weer teveel enthousiasme teweeg waardoor ik dacht nog harder door de bocht te kunnen maar door overschatting onderuit ging. Bart was op dat moment net door mij gepasseerd en zag het ongeluk gebeuren waarbij hij even met de gedachte speelde om zijn fiets af te staan in het geval dat ik niet verder zou kunnen. Bij welke triatlonvereniging vind je zulke collega’s om je heen!? Super, Bart. Doch ik kon mijn weg vervolgen en ondanks de harde wind konden we allen hoge snelheden ontwikkelen. Gaandeweg de morgen werd het steeds warmer maar omdat het loopparcours voor grote delen in de schaduw lag was het looponderdeel ook niet echt een straf. Hans had zich een goede uitgangspositie verworven en kon stoïcijns als eerste hieraan beginnen. Met de pet voor de ogen en zich helemaal overgevend aan het lopen hoorde of zag Hans niemand anders. Ondertussen had Eddy met zijn reuzenstappen mij al meteen te pakken gekregen en wist hij Hans in de derde ronde ook te passeren en finishte zodoende als eerste Punderman. Eddy maakt flink progressie en zal ons in Almere tijdens de halve allemaal verbaast doen staan. Hij is jong en sterk en maakt een goede voorbereiding naar de wedstrijd toe. In Nuenen gaf het nog een extra motivatie dat vrouw en kinderen hem kwamen aanmoedigen en heel vaak op de foto zetten. Zie mail van Eddy. Bart liet ondertussen zien dat het met de vorm zeker goed zit en na zijn bevrijding van de fiets ging hij weer crescendo en wist na Hans als derde de finish te bereiken. Met opvallend regelmatig verschil in de einduitslag werd ik de eerste binnenkomer van team 2 en wist Rob weer ouderwets te eindigen met een sterk looponderdeel wat tevens zijn laatste meters onder onze vlag waren. Bravo, Rob, en bedankt voor al die jaren collegialiteit! Wim B had sterk gezwommen, ondanks een tweedehandsje als helm goed gefietst en wist zelfs het looponderdeel boven verwachting uit te voeren. Met een regelmatige cadans wist hij de afstand binnen 55 minuten te volbrengen en dat geeft hoop voor het vervolg. Nu waren 6 van de 7 mannen binnen met steeds een onderling verschil van ongeveer 2 en 1/2e minuut. Voor Harold werd het een uitputtingsslag omdat elk onderdeel een gebrek aan trainingstijd liet zien. Harold heeft te lang last gehad van opspelend blessureleed en heeft daarom ook wijselijk besloten zijn eerdere beslissing om in Almere met ons mee te doen te herzien.

Triatlon is een niet te onderschatten sport en vooral wanneer de uitdaging gezocht wordt in de langere afstanden moet rondom de atleet alles mee zitten in hoofd en lichaam. Vooral stress door arbeidsperikelen of gezinsdrukte laten hun spoor na, maar ook een verhuizing of verbouwing plegen een aanslag op je fysieke en mentale gesteldheid. Geen wonder dan ook dat de Wimmen weer opbloeien, jullie zijn gewaarschuwd.

Met het warme onthaal van de overige 4 deelnemers mochten wij onze spullen gaan inpakken en gingen eerst Michiel en René van start, terwijl 3 kwartier later Wilfred en Hetty hun opwachting maakten. Vooraf was al gespeculeerd wie van de vier als eerste in de middag zou finishen omdat niet alleen de duels een strijd gaf, maar er ook even gedacht werd of de ene afstand de andere ging inhalen. Daar was uiteindelijk geen sprake van omdat elk van ons uitstekend presteerde. Michiel had natuurlijk nog de adrenaline in zijn lijf door in Friesland de open-water zwemkampioen achter zich te laten en leeft helemaal op in zijn hele triatlon uitdaging van Almere. Met op alle drie de onderdelen supertijden eindigde hij op een achtste stek overall, en ik wed met 2 vingers in de neus. René is ook helemaal op weg terug en onderstreepte zijn vorm met een puike 10-km loop als afsluiter. Hetty en Wilfred vochten ondertussen een wel heel mooi gevecht uit waarbij Wilfred iets voor Hetty uit het water wist te komen en ook sneller wist te wisselen. Hetty is echter niet voor de poes en met Wilfred steeds in het zicht en haar niet aflatende doorzettingsvermogen wist zij op precies hetzelfde moment te wisselen naar het looponderdeel waar ze tergend langzaam uit liep en een halve minuut voor Wilfred wist te finishen. En net als enkele jaren terug mocht ze opnieuw plaatsnemen op het podium door haar derde tijd overall bij de dames. Gefeliciteerd en op naar Almere, zou ik zeggen.

 

Uitslagen;

4de Divisie Zuid Team 1 en 2:

Z F L Totaal

Eddy 19.27 2.14 1.02.28 2.42 41.47 2.08.36

Hans 18.03 2.14 1.00.16 3.10 47.10 2.10.51

Bart 16.56 1.56 1.07.24 2.57 44.27 2.13.38

Wim D 20.33 2.44 0.59.39 2.40 50.35 2.16.10

Rob 21.58 2.23 1.06.07 2.58 46.19 2.19.43

Wim B 18.05 3.02 1.03.31 3.28 54.39 2.22.44

Harold 23.29 4.46 1.07.16 4.02 1.04.43 2.44.15

Kwart Triatlon Individueel:

Michiel 16.15 1.42 0.55.50 1.48 40.20 1.55.54

René 19.10 1.37 0.59.50 1.47 41.56 2.04.18

Achtste Triatlon Individueel:

Hetty 10.05 1.58 0.33.01 2.16 25.10 1.12.29

Wilfred 09.49 1.43 0.33.33 2.25 25.30 1.12.58

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

https://pbs.twimg.com/media/Df0fDVIX4AEh_RH.jpg

Triathlon Rosmalen – Zondag 17 Juni 2018

Verslag: Henri Koolen

Nieuw op de kalender dit jaar was de Triathlon in Rosmalen. Deze schijnt jaren geleden een populaire wedstrijd geweest te zijn. De inschrijving ging open en na een week was hij al vol. Wim had zich snel inegschreven en ik kwam op de wachtlijst maar mocht uiteindelijk toch meedoen. Zonder te weten wat ons te wachten stond reisden we af naar Rosmalen naar De Groote Wielenplas in de Rosmalense wijk De Grote Wielen. We kenden deze triathlon namelijk niet en dus ook geen idee van het parcours en het soort deelnemersveld.

https://pbs.twimg.com/media/Df0fDVIX4AEh_RH.jpg Maar de verzonden informatie vooraf gaf ons al vertrouwen en dat bleek ook zo zijn. Alles was netjes aangeven; van parkeerplek, hoe naar de inschrijving te komen, parkeervakken voor de fiets, secretariaat, kleedlokalen, werkelijk alles. Ook het parc fermé was heel perfect met duidelijk kleuren voor de diverse startseries en grote nummers voor onze plaatsen. Tenslotte was de start- en finish locatie op het strand geweldig met een goede geluidsinstallatie en sfeervol ingericht. Het was wat fris en bewolkt en gelukkig mochten we met wetsuite zwemmen. Na de start van de eerste startserie (met de H18 en H40) gingen we inzwemmen en schatte we het deelnemersveld in. Veel dames want de 2de startserie bestond uit de dames en de mannen H50 en H60 (een dames en ouwe lullen serie dus). Veel debutanten en trio’s en veel lokale deelnemers kwamen we te horen. Dus toch maar vooraan gaan starten want een ruime hoeveelheid deelnemers ging schoolzwemmen.

Na het startsignaal direct op weg om 2 rondjes te zwemmen. Dat ging goed en na 18:31 min kwam ik uit het water en Wim kwam er met 18:39 vlak achter (hoewel ik dat niet in de gaten had). Een flink stuk lopen over strand, naar boven en in het parc fermé naar de fiets. Het parcours van 20 km liep door de polder ten noorden van Rosmalen. We hadden direct de wind vol in de rug dus met 40 km/uur raasde Wim mij voorbij hoewel ik zelf ook al 38 km + fietste,

Na de het eerste stuk hadden we wind op zij en toen vol op kop. Dat was even doortrappen en we probeerden om de snelheid minimal boven de 30 te houden. Dit bracht voor Wim een gemiddelde van 33.72 km/uur en voor mij 32.08 Km/uur. Ook hier was alles perfect geregeld met overal verkeersregeleaars en zelfs bordjes voor slechte stukken weg en hobbels!

Fietsen

Na 2 rondjes was de pret gedaan en konden we gaan hardlopen. Dit was voornamelijk op kiezelpaden rondom het watergebied en en een klein heen en weer stuk. Hier zag ik Wim lopen en zag dat hij ongeveer 3 minuten voorsprong had genomen met het fietsen. Niet slecht dus. Wim maakte gebruik van zijn regelmatige looptrainingen vanuit Berkendonk en kon een mooi constant tempo houden van 11 km/uur. Ik liep ook op dit tempo maar kreeg toch na 4.5 km weer wat last van mijn kuit en moest even gas terugnemen en dacht even zelfs aan stoppen. Echter de pijn en stijfheid was te doen en daardoor kon ik gecontroleerd de wedstrijd uitlopen.

Lopen

Voor meer fotos zie : https://www.flickr.com/photos/142547866@N02/albums/72157694930467492/page1

Al met al een fijne wedstrijd en zeker een aanrader voor 2019 om met een grotere delegatie van de Punderman mee te doen. Maar dan wel snel inschrijvne natuurtlijk.

De uitslag in detail:

 

Triatlon Weert en Eindhoven

In Weert stond alweer de 3de competitie-wedstrijd op het programma, maar ook individueel trok deze wedstrijd de aandacht van velen. We waren in dit weekend met maar liefst 16 Pundermannen vertegenwoordigd en maakten er, onder bijzonder zonnige omstandigheden, een waar spektakel van.

Voor de 4-de divisie Zuid hadden we de beschikking over 2 teams waarbij helaas Hans net voor aanvang moest afhaken en team 1 dus met 3 personen de wedstrijd moest spelen. Deze mensen waren Addy, Martien en ik. Team 2 trad aan met Henri, Wilfred, Martijn en Rob, die zijn voorlaatste wedstrijd als lid van onze vereniging meedeed. Hij gaat na de competitie-wedstrijd in Neunen zijn bakens verleggen en wordt in Gemert lid van de vereniging. Wij zullen elkaars pad dus nog wel vaker kruisen.  Dat Hans gemist werd bleek al meteen bij het inchecken van de spullen bij het parc fermé waar we de loopspullen moesten achterlaten. We krioelden door menig mensenmassa voordat begrepen werd waar we precies moesten zijn en zagen Bert daar als vrijwilliger ook zijn steentje bijdragen. Van daaruit snel doorfietsen naar de verderop gelegen vijver waar  het andere parc fermé stond opgesteld en de wedstrijd zou starten. Alles netjes op een rij met voldoende matten vanuit het water en naar het fietsparcours en ook in het water was de zwemrichting in U-vorm goed uitvoerbaar en hadden we weinig last van anderen. Vanwege de hoge watertemperatuur was een wetsuite verboden en het mooie daarvan is de goede zichtbaarheid van je collega’s in het water.  Zo konden we elkaar mooi in het oog houden en kwamen dan ook met vijven vrij dicht achter elkaar uit het water. Alleen Addy en  vooral Wilfred lagen al duidelijk los.

Het fietsparcours was slechts 18 km lang en echt grote verschillen konden daar dus niet gemaakt worden. Dankzij de goede weersomstandigheden met weinig wind waren hoge snelheden mogelijk en zo scoorde Wilfred zelfs een persoonlijk record met een gemiddelde snelheid van 31,5 km/u.

Hij wisselde ook als snelste naar het looponderdeel, maar was toen al door 4 collega ’s gepasseerd. Vooraan het loopparcours stond Ton als 2de vrijwilliger bij de penalty-box, waar mij gesommeerd werd even halt te houden. Compleet verbaasd werd mij uitgelegd dat mijn zwembril in de verkeerde kist terecht was gekomen ( was Martien zijn schuld die naast mij stond )en dat ik daarom 10 seconden straftijd had gekregen. Gelukkig nog maar dat Ton mij riep, want voortaan moeten de deelnemers zelf opletten of hun nummer bij de penalty-box staat opgeschreven. Mis je die vervolgens, dan is diskwalificatie een feit. Ook Martijn moest even gedwongen pauzeren omdat hij niet op tijd van zijn fiets was gestapt voor de wisselzone. Meteen tijdens het lopen naderde Addy terug op mij, maar verbazend genoeg kon ik hem ruim 1 ronde lang hazen en draaiden we de laatste halve ronde de rollen om. Martien was de hele wedstrijd in geen velden of wegen te bekennen geweest en zagen we pas bij de finish weer.

Henri bleek de koploper van team 2 terwijl hij nog met enige reserve zijn fietsonderdeel was begonnen en Wilfred werd knap tweede door die snelle fietstijd. Rob had het duidelijk moeilijker en kon vooral met de laatste 2 onderdelen zijn normale niveau niet halen. Martijn tenslotte heeft zijn hoofd vol van bouwen en alles daaromheen en het is daarom nog meer te waarderen dat hij toch zijn mannetje stond om het team te steunen.

Team 1 eindigde deze wedstrijd op plek 23 en team 2 liet op plek 27 nog 1 team achter zich.

Els was ondertussen bij de dames individueel van start gegaan voor haar sprintafstand en weet haar wedstrijd altijd zo in te delen dat ze met plezier nog dat laatste onderdeel kan volbrengen. Het is een genot om te zien  hoe ontspannen zij haar wedstrijd middels het looponderdeel beëindigd, maar ze is dan ook een ouwe rot in het vak en laat zich niks meer wijs maken over presteren en doseren.

Een ander blauw pak van de Punderman werd gedragen door Ruud van Oorschot bij de sprintafstand mannen individueel en met scherpe tijden op alle drie de onderdelen zette hij een mooie tijd neer die hoopgevend is voor de toekomst, misschien wel als lid van onze vereniging.

Bij de kwart afstand deden 4 Punderman-atleten mee terwijl Dirk daar juist niet het blauwe pakje droeg. Vanwaar dat verschil? René  had zich enkele weken terug al eens getest en ging vandaag voor het echie en dat hebben ze daar geweten. Terwijl Peter nog lange tijd de sparring-partner was en ze samen uit het water en van de fiets kwamen maakte René tijdens het lopen gehakt van de concurrentie. Soepel en krachtig weerstond hij de zonnige omstandigheden en snelde naar een eerste plaats bij de 50-plussers! Een geweldige prestatie die hopelijk vervolg krijgt zonder nieuwe blessure’s.  Peter had het wel moeilijk met de warme temperatuur en was dankbaar bij het zien van de finish, maar werd nog net gegrepen door Dirk die dat achterwerk van Peter persé voorbij wilde.  Wim Breugelmans had zijn eigen wedstrijd met een scherpe fietstijd dankzij zijn aerodynamische fietshelm en eindigde met een aflopend loopschema netjes binnen de 2.30 uur. Alles in het teken van de grote Almere wedstrijd later in het jaar.

Op zondag moest Marc in zijn eentje dezelfde opdracht voltooien en deed dat met verve door een toptijd neer te zetten waar Peter en Dirk het nakijken bij zouden hebben.

Hetty deed haar herintrede deze zondag in Eindhoven bij de Thêta Triathlon van de plaatselijke roeivereniging met een echte recreatieve wedstrijd

waarbij het overige verkeer net zo makkelijk meedeed als de atleten zelf. In de luwte van een klein gezelschap deelnemers werkte zij weer aan haar come-back na de tropenjaren waarin zij in bijna 4 jaar maar liefst 3 kinderen het leven schonk. Daar is zelfs Almere niks bij!!

 

BAA/Punderman 1 – Asten.   ( 750-18-5 )

Martien van Hoof                 00.16.42       1.27      00.27.02       5.17      00.24.17          1.14.44

Addy Raaymakers                 00.15.13       1.36     00.29.39        5.22     00.24.30           1.16.19

Wim Driessen                         00.17.05       1.32     00.27.51        4.58     00.25.04           1.16.28

 

BAA/Punderman 2 – Asten.  ( 750-18-5 )

Henri Koolen                         00.16.42        1.31     00.29.26        4.45      00.25.33          1.17.55

Wilfred van Heugten           00.13.56        1.22     00.34.10        4.00      00.25.34          1.19.00

Rob van Oijen                       00.17.18        1.34     00.30.50        5.22      00.25.06          1.20.08

Martijn van Helmond          00.17.00        0.58    00.32.08         5.18     00.28.10           1.23.31

 

1/8-ste vrouwen                     ( 750-18-5 )

Els de Vries                            00.20.15       2.28      00.35.26        6.15      00.28.43          1.33.05

 

1/8-ste mannen                      ( 750-18-5 )

Ruud van Oorschot              00.16.07        1.35      00.29.09       4.54       00.24.45         1.16.29

 

Kwart-afstand mannen         ( 1000-37,8-10 )

René Wijnen                           00.16.48        1.22      1:00:01         4:10               00.45.54        2.08.15

Marc Thielen                        00.18.58        1.38      01.01.22        5.26        00.47.10         2.14.32

Dirk van de Ven                   00.18.39        1.34      00.59.11      5.05                   00.54.27         2.18.54

Peter Maas                           00.16.41        1.26      00.58.53       5.21           00.56.36          2.18 55

Wim Breugelmans              00.17.44         1.54     1.03.34        5.52               01.00.34         2.29.37

 

3e Thêta Triathlon Eindhoven ( 500-20-5)

Hetty Bankers                      00.09.09         0.59      00.38.05      0.37         00.27.37         1.16.26