Alle berichten van Triathlon Groep

Long Course Weekend Beesel 18-19-20 september 2020

Verslag: Wim Driessen

Na de vele afgelastingen vanwege het corona gebeuren uiteindelijk toch een triatlon die wel doorgang kon vinden, al was het ook bij deze wedstrijd na een eerdere afgelasting in mei.

De opzet van een LCW is een heuse triatlon te verdelen over 3 dagen in het weekend met eveneens de mogelijkheid om enkel aan 1 wedstrijdelement deel te nemen. Zo waren al eerder in mei de plannen gemaakt door Ton om de hele afstand te zwemmen en vervolgens de andere onderdelen op de halve afstand te doen. Michiel zou samen met mij alle drie de onderdelen op halve afstand doen en Bart wilde de hele marathon op zondag lopen. Echter, een half jaar verder waren de omstandigheden vanwege blessures zo veranderd dat Bart afhaakte, Ton het zwemmen aan Marthe overliet en de andere onderdelen schrapte en Michiel alleen het zwemmen en het fietsen ging invullen.

Vrijdagmiddag om 17.00 uur startte het zwemonderdeel in de naburige grindafgraving en bij prachtig weer en zowaar zonder publiek mochten de zwemmers voor de halve en hele afstand samen starten. Zo konden we mooi gedrieën via een rolling start het water in en hadden we buiten de regels om toch Ton meegenomen die het een en ander op foto en film kon vastleggen.

Omdat we middenin het deelnemersveld gestart waren was de uitslag niet meteen waarneembaar en omdat Michiel niet geheel tevreden was over zijn zwemtijd wachtten we de prijsuitreiking niet af en probeerden rond etenstijd weer thuis te zijn. Eenmaal goed en wel onderweg ontdekte Marthe de uitslagen waarbij onze held toch weer nummer 1 was. Omdraaien was niet meer aan de orde maar wij zaten ineens veel lekkerder in de auto nu we met een echte kampioen mochten meerijden.

Zaterdag startte de 90 km fietsen om 11.00 uur en ook hierbij een rolling start met telkens 2 renners tegelijk. Michiel en ik hadden al een pact gesloten en zouden dat de hele rit volhouden. We namen ons voor om er een toerritje van te maken en vooral niet te hard van start te gaan. Echter, al in de eerste kilometers tikte de klok de 38 km aan omdat we de verleiding niet konden weerstaan. We hadden deze middag wel te maken met het reguliere fietsverkeer omdat er geen wegen waren afgezet en we veel gebruik moesten maken van smalle fietspaden. Dat drukte gelukkig de snelheid en weldra hadden we een aardige cadans te pakken. Zo fietsten we 60 km mooi om beurten op kop met af en toe een mede-fietser die even later dan toch weer losliet. De laatste 30 km hield ik mijn gas in en voelde me een Roglic met Michiel als Tom Dumoulin die me steeds uit de wind hield. De vergelijking spreekt voor zich, toch? Michiel bleef als een hazewind rijden en zo kregen we er nog ene Roy bij die zich deze buitenkans niet liet ontglippen en zo met ons naar de finish fietste.

Zondagmorgen stond de hele en halve marathon al om 9.00 uur op het programma, wat vanwege het warme weer een prima starttijd was. Ik was vandaag de enige deelnemer van de Punderman en moest het dus in mijn eentje klaren. De looproute voerde ons eerst door het Drakendorp Beesel om vervolgens via Reuver en Offenbeek terug te keren naar de startplek. Ik had met Roy mee willen lopen maar toen die zijn streeftijd van 1.35 uur bekendmaakte had ik daar ineens minder zin in. Mijn streven was een eindtijd net onder de 2 uur waartoe ik me ook verplicht voelde na het goede ondersteunende werk van Michiel de dag eerder. Het parcours deed veel denken aan Rosmalen met lange onverharde stukken in een bosrijke en landelijke omgeving met veel mais, aardappelen en, afijn je kent dat wel. Jammer dat mijn benen dit niet konden zien anders hadden ze misschien minder geprotesteerd naarmate de afstand vorderde. Vooral de tweede helft verborg nog wat vals plat waarbij mijn benen volliepen en ik niet, a la Roglic met zijn fiets, de mogelijkheid had van een beenwissel gebruik te maken. En zo ging de pijn van de benen naar de heupen en weer even verder zelfs naar de rug maar kreeg ik uiteindelijk toch de kerktoren bij de finish in het zicht als baken van hoop op deze dag des Heren. Met steeds meer geluid omgeven haastte ik me zo goed mogelijk naar de eindstreep om binnen die 2 uur te blijven wat uiteindelijk net lukte. En toen werd het stil………….

Piiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiieeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeep………………………Dood.

Uitslagen:

Wim Driessen

Michiel Hoeben

Marthe Timmermans 

Punderman organiseren hun eigen triatlon!


Ondanks alle afgelastingen van de reguliere triatlon-wedstrijden is de
Punderman er toch in geslaagd een eigen gemaakte wedstrijd in te passen
op woensdagavond 5 augustus. Vanwege de 60-ste verjaardag van een
van hen werd een triatlon georganiseerd op Lierops en Astens grondgebied.

Er werd gezwommen in het kanaal bij sluis 10, gefietst langs datzelfde kanaal en gelopen vanaf Laan ten Boomen met als kuitenbijtertje het viaduct bij elke passage.

Na een behandeling in de wasstraat was er voor alle deelnemers nog een beloning van spijs en drank en bleef het nog lang onrustig op Laan ten Boomen. Eindelijk weer wat wedstrijd-adrenaline!!


Triatlon Peguera-Mallorca 19 oktober 2019

Verslag Bart Berkvens

Het Nederlandse triathlonseizoen is ten einde.

Afgelopen weekend deed Bart Berkvens namens De Punderman nog wel mee aan de halve triathlon van Mallorca. Deze bestond uit 1,9 km zwemmen in zee; wat als Brabander een ongewone ervaring is, tussen de flinke zeegolven. Het fietsparcours bestond uit 2 rondes van 45 km, met hierin de nodige heuvels. In totaal werden er ruim 1000 hoogtemeters overwonnen, ondanks dit hield hij het gemiddelde net boven de 30 km/uur. Aansluitend volgde nog de halve marathon, over de boulevard en met kleine klimmetjes het stadje Peguera in. Ondertussen had de temperatuur de 25 graden bereikt, wat het ook voor de meegereisde supporters een aangename wedstrijd maakte. Met een eindtijd van 5 uur en 19 minuten kwam hij dik tevreden over de finish!

Afbeelding met buiten, grond, hek, persoon

Automatisch gegenereerde beschrijving

https://statico.trackingsport.com/resultados/resultados.html?key=ZXY9NjM1

Triatlon Brabant (Helmond)

Verslag van debutant Martijn van der Klis

De eerste keer

Ik kom het parc ferme binnen gelopen en zoek mijn plek voor mijn fiets. Ik zet deze neer en begin mijn schoenen te wisselen. Tussendoor eet ik 1 hap van een reep die ik eigenlijk met het fietsen mee had willen nemen, maar tijdens de wissel had ik besloten om in trisuit door te gaan. Teveel gedoe zo’n rits in een mijn fietsshirt. Dus na het fietsen van de 40km met alleen een bidon water voelt het goed om een hap binnen te krijgen.

Mijn hardloopschoenen zijn aan en ik ben er klaar voor. Ik ren naar de uitgang en na 10 meter bedenk ik dat ik geen helm nodig heb tijdens het rennen. Snel weer terug, hang mijn helm aan de fiets en ik begin met het loopparcours.

De eerste kilometer is het wennen aan die zwabberbenen. Ik bedenk bij mijzelf dat het toch tegenvalt dat lopen na het fietsen. Maar daarna gaat het beter en ren ik op een rustig tempo door.

Ik ga een hele triatlon doen in 2020, zeg ik tegen mijn familie en vrienden. Of ik weet wat dat inhoud? Ik weet de afstanden, maar echt begrijpen wat het inhoudt weet ik zeker niet.

Stap 1 was een fiets aanschaffen. Ik heb er geen verstand van dus loop bij Luke van Leeuwen binnen in Asten en vertel dat ik een Triatlon ga doen en een fiets nodig heb. Mijn ervaring? Op de fiets? Nul. Ik heb nog nooit op een racefiets gezeten. Na helemaal te zijn opgemeten gaat Luke op zoek naar de juiste fiets.

Op 30 april is de juiste fiets gekocht en kan mijn avontuur beginnen, voordat ik weg mag fietsen uit de winkel moet ik eerst nog even oefenen met het in en uitklikken van de schoenen.

Dankzij onze verbouwing van het huis blijft de mooie fiets nog langer dan een maand in de schuur staan. 16 juni 2019 is dan het eerste moment, het vaderdagscadeau, 2 uur fietsen. Heerlijk vind ik het.

Volgende stap: zwemmen. Na contact te hebben gehad met Rene over wanneer er zwemmen is, word de eerste keer zwemmen een maand later in de Diepsteeckel. Duikbril had ik nog niet dus die werd geleend en daarna gelijk aansluiten bij het zwemmen en we doen gelijk 100 banen voor mijn gevoel. De sfeer voelde gelijk goed bij deze club, een warm welkom. Helemaal na het traditionele ijs eten in Someren.

Na 2 of 3 keer zwemmen kwam het geniale idee om mee te doen met de Triatlon van Helmond. Lekker vlakbij huis, ideaal om mee te beginnen. Dan 1/8ste of 1/4de? Ik heb dat nog nooit gedaan, dus laat ik maar een kwart doen.

Een week voor de race een wetsuit en trisuit kunnen lenen en op de zondag ervoor uitgeprobeerd bij Berkendonk. Als voorbereiding een 1/8ste gedaan en afgesloten met de gedachte dat ik er klaar voor ben.

29 oktober 2019 was het dus zover, mijn eerste Triatlon. Na het afkijken bij Wim hoe ik de stickers op mijn fiets, helm en tas moet plakken, zie ik veel mensen met een mooie plastic bak rondlopen. Dat zag er best handig uit, helemaal toen ik bij mijn plek in het park ferme kwam en zag dat er een plas water was waar mijn spullen moeten liggen. Het kan niet allemaal mee zitten.

Gelukkig wel 2 vuilniszakken mee dus mijn spullen zijn tot en met de wissel in ieder geval droog gebleven.

Na mijn spullen klaar gelegd te hebben, een ronde gelopen om te kijken waar ik erin en uit moet bij het fietsen en rennen. Daarna heel even een moment genomen om te visualiseren hoe de wissel straks moet verlopen. Schoenen check, fiets check. Trisuit aan, wetsuit aan, bril en badmuts op, ik ben er klaar voor.

We staan met de Pundermannen bij elkaar en er word nog even een groepsfoto gemaakt en kort daarop beginnen de vrouwen aan de kwart. Op advies van Wim ga ik nog heel even inzwemmen en daarna staan we klaar voor de start. De toeter gaat en voor mij rennen de doorgewinterde triatleten het water in. Ik ga er achteraan en doe wat mij bij die ene les in Berkendonk is aangeleerd: Zolang mogelijk lopen en daarna dolfijnen door het water tot dat niet meer gaat en dan zwemmen. Heel lang zwemmen en hard. Tenminste voor mijn gevoel duurt het een eeuwigheid. Gelukkig kreeg ik van Wim 10 seconden voor de start het advies om afwasmiddel op mijn glazen te doen, dus als ik dat in mijn wetsuit bij me had, dan had ik dat zeker gedaan. Helaas beslagen glazen dus. Gelukkig niet teveel lopen dwalen door het water maar na 18:29 het water uitgekomen.

Snel naar mijn fiets gerend, helm op, schoenen aan en gaan. Door de aanmoediging van de clubgenoten langs de lijn leverde bij elke nieuwe ronde weer meer energie. Na de tweede ronde begon ik toch te balen van de beslissing om mijn shirt niet aan te doen bij de wissel. Niet vanwege mijn shirt maar vanwege de reep daarin. Maar het is zoals het is, doorfietsen en wanneer je klaar bent kan je eten zoveel je wil, hield ik mijzelf voor. Gelukkig zijn de weergoden ons goed gezind geweest en op een bui na en klein beetje tegenwind, viel dat gelukkig mee. De derde ronde. Mijn enige gedachte is ik ben over de helft. Blijf bewegen. Voor mijn gevoel heb ik elke ronde constant gereden en met een goed gevoel loop ik na de vierde ronde het park ferme binnen.

De trailrun rond het Berkendonk was uitdagend maar zeer mooi om te lopen, Het leek in de verste verte niet op de route die ik de week ervoor had gelopen en verkend, terwijl ik toch echt dacht dat ik toen de juiste route had. In een beheerst tempo heb ik de twee rondes uitgelopen en kwam ik over de finish.

Wat een fijn moment is dat.

Snel warme kleren aangedaan en nog heel even nagenoten bij de finish van deze mooie dag.

In de auto terug had ik maar 1 gedachte: op naar de hele

Lessons learned

Dat de Punderman een hele leuke vereniging is met fijne mensen

Dat de triatlon een fantastisch sport is

Vrijwilligers bij een Triatlon top zijn

Sneller leren fietsen

Toch maar eten op mijn fiets plakken de volgende keer

En vooral blijven genieten

Martijn

https://www.ed.nl/helmond/koud-water-en-eikeltjes-geen-spelbreker-bij-eerste-triathlon-brabant-in-helmond~aa442a47

http://www.triathlonbrabant.nl

Verslag XTERRA The Netherlands.

Triathlonvereniging De Punderman actief in XTERRA The Netherlands

Op zaterdag 14 september 2019 vond op Ameland XTERRA The Netherlands plaats waaraan vier leden van Triathlonvereniging De Punderman deelnamen. XTERRA is ’s werelds bekendste serie offroad triathlonwedstrijden die bekend staan om de uitdagende parcoursen waarbij de snelste atleten zich plaatsen voor de wereldkampioenschappen op het Hawaiiaanse eiland Maui.

De afvaardiging van De Punderman bestond niet geheel toevallig uit een groot gedeelte van de organisatie achter de nieuwe Cross Duatlon Asten die op 29 december van dit jaar plaats gaat vinden rondom Oostappenpark Prinsenmeer. Sanne van Paassen, Ton van Empel, Bastin van Alten en Rick Struik waren de atleten die naast het aangaan van de sportieve uitdaging, inspiratie op gingen doen voor het kersverse, sportieve evenement tussen de kerstdagen en de jaarwisseling. De Punderman liet zich van haar beste kant zien op het Waddeneiland. Struik kwam als eerste van de vereniging over de finish, in een niet onverdienstelijke eindtijd van 3:00:34. Van Alten volgde een kwartier later in 3:15:02 met kort daarachter Van Paassen in 3:18:43, waarbij de voormalig professioneel veldrijdster tweede werd in haar leeftijdscategorie. Ton van Empel finishte in 3:44:18 in deze zware wedstrijd door het mulle strandzand, over flinke duinkammen en bosgebied op het eiland.

De uitslagen van Ameland: https://www.athlinks.com/event/318952/results/Event/868005/Results

Mensen die op een laagdrempelige manier kennis willen maken met de crosswereld kunnen zich individueel of als duo of trio aanmelden voor Cross Duatlon Asten via www.crossduatlonasten.nl.