SOMEREN- zondag 2 april werden de winterse spinninglessen van Triatlonvereniging De Punderman afgesloten met een spinningmarathon. Naast fietsconditie op peil houden was het de bedoeling om geld in te zamelen voor Jeugdtriatlon Someren.

Om 11:15u gingen 15 Pundermannen en -vrouwen van start met de marathon, onder de geselende leiding van instructeur en -organisator Dirk van de Ven.

Na wat te zijn opgewarmd in de Feesttent van Kraantje Pappie werd het tempo opgevoerd tijdens Radar Love en werden de eerste zweetdruppels op de voorhoofden al zichtbaar. De nummers wisselden in een rap tempo en er werd gesprint, geklommen en ‘gefreezed’ in verschillende tempo’s, weerstanden en posities. De eerste zweetdruppels druppelden al snel op de vloer. En het ging maar door. Vooraf had Dirk beloofd “niks moet, maar alles mag” maar dat was hij snel vergeten, bij de minste verslapping spoorde hij de groep aan om het tempo op te voeren of de weerstand te verhogen. De druppels op de vloer vormden langzaam kleine plasjes maar gelukkig zorgde gastvrouw Lotte voor het tijdig bijvullen van de bidons. Na 30 nummers en bijna 3 uur spinnen werd de weerstand tot slot nog flink opgevoerd tijdens “La Grange” van ZZ-top.

De spinningmarathon zat erop, tijd om uit te fietsen op het toepasselijke “Calm Down” van Rema.

Moe en voldaan werd er afgesloten met vlaai en een drankje. Én al dat gezweet was niet voor niets geweest, er was een mooi bedrag van €1090,- bij elkaar gespind. Deze mooie activiteit werd afgerond met de overhandiging van een symbolische cheque, aan José Maas van Jeugdtriatlon Someren.

Verslag: Bart Berkvens

Wat is er eerst de kip of het ei, de vakantie of de triathlon? Dit keer de vakantie, op familie bezoek bij broer Ruud in Bangkok, vanuit daar een rondreis Thailand. Lang geleden had ik ooit eens gehoord dat deze wedstrijd tot de 10 mooiste ter wereld behoorde. Datum paste precies, dus fiets gehuurd en inschrijving gedaan. 

Met een gemiddelde temperatuur van 30 graden, kan de wetsuit in de kast blijven, en verder is weinig nodig: 2x schoenen, petje en mijn Punderman tripak.

Met 1200 deelnemers (uitverkocht) is het een grote wedstrijd hier, met daags vtv inchecken, officiële briefing en veel internationale deelnemers.

Start is om 6.30 smorgens, ivm de tropische warmte. Iedere 5 sec 8 deelnemers de zee in gaat vlot, zwemmen gaat soepel, ik zwem er veel voorbij, na 1200 mtr het strand op, en aan de andere kant van het strand de laguna in, bah dit water is vies zwart en erg warm… gelukkig maar 600 mtr en aan de ander kant eruit, onder de sproeier door en mijn fiets zoeken. 

Een mooie Merida, online gevonden, zit lekker en rijd prima, en al snel heb ik mijn draai te pakken. Tijdens de briefing is gezegd dat er een tweetal lelijke klimmen van ruim 20% aan het einde zitten, dus ik start rustig, drink veel en geniet van de klassen schoolkinderen die langs het parcours staan te klappen.

Van dat klimmen is geen woord gelogen; langs de kustrotsen steil omhoog. Veel deelnemers moeten eraf, maar ik kan net door blijven trappen. Kurt heeft een goede fiets geleverd met een licht verzet!

De weg naar beneden is gevaarlijk (tijdens de verkenning heeft iemand zijn sleutelbeen gebroken), dus ik doe rustig aan, ik heb tenslotte vakantie.

Dan zit de 55 km erop en moet  er alleen nog gelopen worden. Inmiddels is het 9 uur geweest en begint het warm te worden (30 graden/80% luchtvochtigheid), iedere km zijn er water, sportdrank en sponzen gedoopt in ijswater, hier maak ik dankbaar gebruik van. 

Mijn lichaam geeft duidelijk aan dat de warmte te veel is dus ik moet een paar tandjes terug. Zeker het stuk over de golfbaan in de volle zon is heftig. Gelukkig is er publiek; Ingrid, Anna, Sam en mijn broer Ruud staan langs de kant. De finish is heerlijk, iedereen wordt benoemd door de speaker, ‘Bart uit Nederland’ zorgt ervoor dat ik na 12 km lopen met een big smile over de finish kom. Dit was er eentje om nooit te vergeten!!

Netto eindtijd 3:46:16

https://www.sportstats.asia/display-results.xhtml?raceid=117468&status=results&bib=236

Verslag: Marte Timmermans

Vandaag stond de 1/8 op het programma van Henk, Els, Wilfred, Anne en ikzelf Marte. De start was pas om 18.15 dus er was genoeg tijd voor de debutanten om zich zenuwachtig te maken: de eerste triathlon voor onze ster der Quadrathlon Anne en de eerste voor mij als eindelijk Punderman-lid. Els was blij om er na haar blessureleed er weer bij te zijn. Ruim op tijd vertrokken we richting Oirschot zodat we het hele reilen en zeilen van te voren goed konden bestuderen.  De spulletjes lagen allemaal klaar en ondertussen waren Ton en Michel met dochters ook gekomen om ons extra support te geven. 

Het parcours was geweldig leuk: Zwemmen (575m) in het Wilhelminakanaal, Fietsen (20km) autovrij richting Henks kazerne en lopen door het prachtige centrum van Oirschot waar het gezellig druk was en de terrassen vol zaten. We hadden er allemaal veel zin in om het kanaal in te gaan en te gaan knallen. Watertemperatuur was 23 graden, geen wetsuit en een lijn midden in het kanaal: Het lag dus goed vol en achteraf vertelde Henk dat het ook erg druk was tegen de startlijn. Er waren er dus meer die er zin in hadden. Bovendien zagen we dat het deelnemersveld redelijk sterk was. Van te voren probeerde ik in te schatten waar ik zelf het beste kon starten zodat ik op mijn eigen tempo kon zwemmen en niet teveel opgehouden zou worden. Daar kwam de eerste 100 meter dus helemaal niks van terecht. Het leek wel op een potje Japans worstelen in het water, maar uiteindelijk lag ik waar ik wilde zijn en kon lekker doorzwemmen. 

Na de wissel sprongen we op de fiets voor 2 ronden van 10 km. Deze was autovrij en alleen maar rechtdoor met het keerpunt bij de kazerne en geheel door de Oirschotse Heide. Daardoor kon iedereen lekker tempo maken. Voor Wilfred en mij is zwemmen het beste onderdeel wat tot gevolg heeft dat we tijdens het fietsen door  veel mensen ingehaald worden. Dat begon al toen ik amper het Parc Fermée had verlaten: Anne had een super wissel en rende me met haar fiets voor het MyLaps meetpunt al voorbij. Henk heb ik helemaal niet kunnen zien want die reed gemiddeld 39 km/uur. Zelf haalde ik aangemoedigd door Ton en Michel de 30 gemiddeld en zat ik er lekker in. 

De wissel na het lopen ging al een stuk beter en we vertrokken richting het centrum van Oirschot waar we 2 ronden door het centrum liepen. Eerst de brug over en daarna kwamen we door allerlei gezellige straatjes waar het vol stond met toeschouwers. Ook de terrassen zaten vol en zelfs een dweilorkest zorgde ervoor dat we allemaal gingen zweven. Els genoot zoals altijd van haar wedstrijd, aangemoedigd door de speaker die omriep dat ze de oudste deelneemster was maar toch pas 40 jaar! Wilfred was sowieso lekker op dreef want dit was z’n derde triathlon binnen een maand. Henk kwam, ondanks een lichte blessure, uiteindelijk als 5^e man over de finish en Anne tijdens haar allereerste triathlon als 7^e. Een mooie prestatie! Zelf was ik erg tevreden. Werd ik in Berkendonk tijdens het lopen nog door alles en iedereen ingehaald, nu kon ik op het laatst nog extra gas geven en er nog een eindsprintje uithalen. Bij de finish wachtte de beloning: water en een medaille.  

Natuurlijk waren we allemaal vol van onze eigen prestatie maar toch ook van de organisatie en de sfeer van dit evenement. We hebben ons dan ook voorgenomen om volgend jaar nog meer Pundermannen mee te nemen naar deze wedstrijd. Lekker dichtbij, compact, goed georganiseerd en heel veel sfeer! 

Uitslagen:
Triathlon Het Groene Woud | Oirschot | 02-07-2022 (mylaps.com)