SOMEREN- zondag 2 april werden de winterse spinninglessen van Triatlonvereniging De Punderman afgesloten met een spinningmarathon. Naast fietsconditie op peil houden was het de bedoeling om geld in te zamelen voor Jeugdtriatlon Someren.

Om 11:15u gingen 15 Pundermannen en -vrouwen van start met de marathon, onder de geselende leiding van instructeur en -organisator Dirk van de Ven.

Na wat te zijn opgewarmd in de Feesttent van Kraantje Pappie werd het tempo opgevoerd tijdens Radar Love en werden de eerste zweetdruppels op de voorhoofden al zichtbaar. De nummers wisselden in een rap tempo en er werd gesprint, geklommen en ‘gefreezed’ in verschillende tempo’s, weerstanden en posities. De eerste zweetdruppels druppelden al snel op de vloer. En het ging maar door. Vooraf had Dirk beloofd “niks moet, maar alles mag” maar dat was hij snel vergeten, bij de minste verslapping spoorde hij de groep aan om het tempo op te voeren of de weerstand te verhogen. De druppels op de vloer vormden langzaam kleine plasjes maar gelukkig zorgde gastvrouw Lotte voor het tijdig bijvullen van de bidons. Na 30 nummers en bijna 3 uur spinnen werd de weerstand tot slot nog flink opgevoerd tijdens “La Grange” van ZZ-top.

De spinningmarathon zat erop, tijd om uit te fietsen op het toepasselijke “Calm Down” van Rema.

Moe en voldaan werd er afgesloten met vlaai en een drankje. Én al dat gezweet was niet voor niets geweest, er was een mooi bedrag van €1090,- bij elkaar gespind. Deze mooie activiteit werd afgerond met de overhandiging van een symbolische cheque, aan José Maas van Jeugdtriatlon Someren.

Verslag: Bart Berkvens

Wat is er eerst de kip of het ei, de vakantie of de triathlon? Dit keer de vakantie, op familie bezoek bij broer Ruud in Bangkok, vanuit daar een rondreis Thailand. Lang geleden had ik ooit eens gehoord dat deze wedstrijd tot de 10 mooiste ter wereld behoorde. Datum paste precies, dus fiets gehuurd en inschrijving gedaan. 

Met een gemiddelde temperatuur van 30 graden, kan de wetsuit in de kast blijven, en verder is weinig nodig: 2x schoenen, petje en mijn Punderman tripak.

Met 1200 deelnemers (uitverkocht) is het een grote wedstrijd hier, met daags vtv inchecken, officiële briefing en veel internationale deelnemers.

Start is om 6.30 smorgens, ivm de tropische warmte. Iedere 5 sec 8 deelnemers de zee in gaat vlot, zwemmen gaat soepel, ik zwem er veel voorbij, na 1200 mtr het strand op, en aan de andere kant van het strand de laguna in, bah dit water is vies zwart en erg warm… gelukkig maar 600 mtr en aan de ander kant eruit, onder de sproeier door en mijn fiets zoeken. 

Een mooie Merida, online gevonden, zit lekker en rijd prima, en al snel heb ik mijn draai te pakken. Tijdens de briefing is gezegd dat er een tweetal lelijke klimmen van ruim 20% aan het einde zitten, dus ik start rustig, drink veel en geniet van de klassen schoolkinderen die langs het parcours staan te klappen.

Van dat klimmen is geen woord gelogen; langs de kustrotsen steil omhoog. Veel deelnemers moeten eraf, maar ik kan net door blijven trappen. Kurt heeft een goede fiets geleverd met een licht verzet!

De weg naar beneden is gevaarlijk (tijdens de verkenning heeft iemand zijn sleutelbeen gebroken), dus ik doe rustig aan, ik heb tenslotte vakantie.

Dan zit de 55 km erop en moet  er alleen nog gelopen worden. Inmiddels is het 9 uur geweest en begint het warm te worden (30 graden/80% luchtvochtigheid), iedere km zijn er water, sportdrank en sponzen gedoopt in ijswater, hier maak ik dankbaar gebruik van. 

Mijn lichaam geeft duidelijk aan dat de warmte te veel is dus ik moet een paar tandjes terug. Zeker het stuk over de golfbaan in de volle zon is heftig. Gelukkig is er publiek; Ingrid, Anna, Sam en mijn broer Ruud staan langs de kant. De finish is heerlijk, iedereen wordt benoemd door de speaker, ‘Bart uit Nederland’ zorgt ervoor dat ik na 12 km lopen met een big smile over de finish kom. Dit was er eentje om nooit te vergeten!!

Netto eindtijd 3:46:16

https://www.sportstats.asia/display-results.xhtml?raceid=117468&status=results&bib=236