De Pundermannen trappen gezamenlijk af in Weert en Zandvoort!
Afgelopen zaterdag namen 7 Punderman-atleten deel aan de achtste en kwart Stadstriatlon van Weert waarbij Henk Ruijssenaars als tweede eindigde en dus op het podium mocht plaatsnemen terwijl op zondag Bart Berkvens en Dirk van de Ven de wind en warmte trotseerden in Zandvoort.
In Weert gingen Henk Ruijssenaars, René Wijnen, Michel Landsman en Wim Driessen om 10.00 uur van start met hun deelname aan de kwart afstand middels het zwemmen in de Zuid Willemsvaart met een watertemperatuur van 22,3 graden waardoor gebruik van een wetsuit verboden werd. Met een buitentemperatuur die op dat moment al opgelopen was tot 25 graden bepaald geen straf en een voorproefje voor wat nog komen zou. Het aanliggende parc ferme lag er droog en stekelig bij en stuurde de zwemmers direkt naar het aanliggende fietsparcours over de Eindhovenseweg, waar na elke 3 km gedraaid moest worden om na 7 ronden wederom via het parc ferme op het loopparcours te belanden.
Dit was verdeeld over 4 ronden van 2,5 km waarbij de toenemende temperatuur en het gebrek aan schaduw iedereen enorm op de proef stelde om de wedstrijd in stijl te voltooien.
Voor Peter Serné, Govert Vossen en Els de Vries startte om 12.30 de achtste afstand in de volle zon met 750 meter zwemmen, gevolgd door 19 km fietsen en 5 km lopen op hetzelfde parcours, waar inmiddels bij het looponderdeel steeds meer sproeiers werden ingezet om de deelnemers enigszins te laten afkoelen.
Het was voor alle Pundermannen een zwaar begin van het triatlonseizoen welk volgende weekend in Rosmalen herhaald zal gaan worden.
Zandvoort:




Na wat te zijn opgewarmd in de Feesttent van Kraantje Pappie werd het tempo opgevoerd tijdens Radar Love en werden de eerste zweetdruppels op de voorhoofden al zichtbaar. De nummers wisselden in een rap tempo en er werd gesprint, geklommen en ‘gefreezed’ in verschillende tempo’s, weerstanden en posities. De eerste zweetdruppels druppelden al snel op de vloer. En het ging maar door. Vooraf had Dirk beloofd “niks moet, maar alles mag” maar dat was hij snel vergeten, bij de minste verslapping spoorde hij de groep aan om het tempo op te voeren of de weerstand te verhogen. De druppels op de vloer vormden langzaam kleine plasjes maar gelukkig zorgde gastvrouw Lotte voor het tijdig bijvullen van de bidons. Na 30 nummers en bijna 3 uur spinnen werd de weerstand tot slot nog flink opgevoerd tijdens “La Grange” van ZZ-top.
De spinningmarathon zat erop, tijd om uit te fietsen op het toepasselijke “Calm Down” van Rema.







